Մեկուսիչ նյութերի արդյունավետության գնահատումը փորձարարական մեթոդով

Ամփոփում

Բնակելի շենքերի ջերմամեկուսացումը էներգախնայողության ապահովման կարևոր միջո­ցառումներից է: Ջերմամեկուսացման իրականացման համար կարևորագույն խնդիր է մեկուսիչ նյութի ճիշտ ընտրությունը՝ դրանց տեսակների և օպտիմալ հաստության որոշումը: Հոդվածում կատարվել է չորս ջերմամեկուսիչ նյութերի՝ փրփրապոլիստիրոլ (EPS), էքստրուդացված պոլիս­տի­րոլի փրփուր (XPS), հանքային բամբակ և պենոպլեքս, կիրառման նպատակահարմարության ուսումնասիրություն, համապատասխան ցուցանիշների որոշում և վերլուծություն: Նշված ցու­ցանիշների որոշումը, ինչպես նաև փորձարարական տվյալների համատեղ վերլուծությունը  ցույց է տալիս, որ նշված ջերմամե­կուսիչ­ներից յուրաքանչյուրն ունի յուրահատուկ ցուցանիշներ: Մասնավորապես, պենոպլեքսն ունի ամենացածր ջերմահաղոր­դականության գործակիցը, ուստի ամենալավ ջերմատեխնիկական հատկությունը, իսկ հանքային բամբակը՝ ի համեմատ մյուս ուսումնասիրվող նյութերի, արտադրության փուլից մինչև նյութի չեզոքացումը՝ ջերմոցային գա­զերի (CO₂) արտանետումների ամենափոքր քանակը, հետևաբար, վերջինիս՝ շրջակա միջա­վայ­րի վրա բացասական ազդեցության ցուցիչն ամենացածրն է։