Ջերմամեկուսիչ նյութերի ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա

Ամփոփում

Բնակելի շենքերը հանդիսանում են էներգիայի ամենամեծ սպառողներն ամբողջ աշխար­հում և արտանետում են տարեկան ջերմոցային գազերի (ՋԳ) մինչև 1/3-ը։ Հետևաբար շենքերի պատող կոնստրուկցիաների ջերմամեկուսացումը կնպաստի նվազեցնել էներգակիրների սպա­ռումը և ջերմոցային գազերի արտանետումները մթնոլորտ։ Ջերմամեկուսիչի ընտրության հար­ցում առանցքային նշանակություն ունի տվյալ նյութի ջերմահաղորդականության գործակցի ցածր արժեքը և կյանքի ցիկլի գնահատումը, որը ջերմամեկուսիչի արտադրության, տեղափոխ­ման, շահագործման և ապամոնտաժման փուլերի ընթացքում արտանետված ջերմոցային գա­զե­րի քանակությունն է։ Հոդվածի նպատակն է 1000 մ³-ի հաշվարկով համեմատել  տարբեր մեկուսիչ նյութերից ջերմոցային գազերի արտանետումների քանակությունները ջերմամեկուսիչի ողջ կյանքի ցիկլի ընթացքում։ Դիտարկվել է տարբեր երկրների և արտադրողների  մեկուսիչ նյութերի  ներմուծումը Հայաստանի Հանրապետություն։ Ըստ հետազոտության պոլիուրետանը և պենո­պլեքսը հիմնականում ունեն բարձր արտանետումներ իրենց ողջ կյանքի ընթացքում, իսկ ապակե բամբակը և փրփրապլաստը՝ համեմատաբար ավելի քիչ ածխածնային արտանետումներ։